قرآن در آیه 157سوره نساء مى گوید:«مسیح نه كشته شد و نه به دار رفت بلكه امر بر آنها مشتبه گردید و پنداشتند او را به دار زده اند و یقیناً او را نكشتند!»

ولى اناجیل چهارگانه كنونى همگى مساله مصلوب شدن (بدار آویخته شدن ) مسیح (علیه السلام ) و كشته شدن او را ذكر كرده اند، و این موضوع در فصول آخر هر چهار انجیل .

(متى - لوقا - مرقص – یوحنا)

مشروحاً بیان گردیده ، و اعتقاد عمومى مسیحیان امروز نیز بر این مسأله استوار است .

بلكه به یك معنى مساله قتل و مصلوب شدن مسیح ، یكى از مهمترین مسائل زیربناى آئین مسیحیت كنونى را تشكیل مى دهد، چه اینكه مى دانیم مسیحیان كنونى مسیح (علیه السلام ) را پیامبرى كه براى هدایت و تربیت و ارشاد خلق آمده باشد نمى دانند، بلكه او را ((فرزند خدا))! و ((یكى از خدایان سه گانه ))! مى دانند كه هدف اصلى آمدن او به این جهان فدا شدن و باز خرید گناهان بشر بوده است ، مى گویند: او آمده تا قربانى گناهان ما شود، او بدار آویخته و كشته شد، تا گناهان بشر را بشوید و جهانیان را از مجازات نجات دهد، بنابراین راه نجات را منحصرا در پیوند با مسیح و اعتقاد به این موضوع مى دانند!

در حدیث است و شاید از پیامبر اكرم باشد كه‏ حواریین عیسی علیه السلام از او سؤال كردند: «''یا روح الله! من نجالس؟''» ما با كی همنشینی كنیم؟

فرمود: «من یذكركم الله رؤیته و یزید فی علمكم‏ منطقه و یرغبكم فی الخیر عمله». با كسی بنشینید كه وقتی او را می‏بینید به یاد خدا بیفتید. در سیمای او، در وجناتش خداترسی و خداپرستی را بیابید، با آن كسی كه علاوه بر این، یزید فی علمكم منطقه سخن‏ كه می‏گوید از سخنش استفاده می‏كنید، بر علم شما می‏افزاید.

یرغبكم فی‏ الخیر عمله وقتی به عملش نگاه می‏كنید، به كار خیر تشویق می‏شوید. با چنین كسانی نشست و برخاست كنید.

كلمه یونانى و معنیش مژده است. مسیحیان از این جهت آن را مژده می‌دانند كه به اعتقاد آنها حضرت عیسى(ع) خود را فداى مردم كرد تا همه مردم را از آتش دوزخ بخرد، و این كتب اناجیل آنها مژده بهشت است، كتاب آسمانى كه به حضرت عیسى (ع) نازل شده.

نام این كتاب دوازده بار در قرآن مجید ذكر شده. قرآن، انجیل را كتاب خدا می‌داند: (و انزل التوراة و الانجیل من قبل هدى للناس و انزل الفرقان) ولى آن انجیل را كتاب آسمانى می‌داند كه مشتمل بر احكام و تكالیف بشر باشد و زندگى او را تنظیم كند و سر و سامان بخشد ـ چنانكه شأن ادیان الهى است ـ (و لیحكم اهل الانجیل بما انزل الله) و (و آتیناه الانجیل فیه هدى و نور)، انجیلى كه به آمدن پیغمبر بعد و كتاب بعد از خود مژده دهد و پیامبر و كتاب پیش از خود را تصدیق نماید: (و مصدقا لما بین یدیه من التوراة) و (الذین یتبعون الرسول النبى الامّى الذى یجدونه مكتوبا عندهم فى التوراة و الانجیل)، و قرآن یك انجیل را می‌شناسد